नवी दिल्ली : प्रतिनिधी
स्कॉटलंडमधील ग्लासगो येथे सुरू असलेल्या राष्ट्रकुल खेळांच्या 7 व्या दिवशी भारताने ऐतिहासिक कामिगिरी केली. भारताने पॅरा थलेटिक्समधील पुरुषांच्या 100 मीटर टी 47 अंतिम शर्यतीत सुवर्ण आणि रौप्य दोन्ही पदके जिंकण्यात यश मिळवले. दिलीप महादू गावितने पुरुषांच्या 100 मीटर टी 47 प्रकारात 10.71 सेकंदांचा विक्रम प्रस्थापित करून सुवर्णपदक जिंकले. तर मोहम्मद बासिल मोरसिंघनकथने 10.83 सेकंदांची वेळ नोंदवत रौप्यपदक पटकावले. यासह भारताच्या खात्यात एकूण तीन सुवर्णपदकांची भर पडली असून, पदकांची एकूण संख्या 15 झाली आहे. पुरुषांची 100 मीटर टी 47 ही स्पर्धा शारीरिकअपंगत्व असलेल्या किंवा एक हात नसलेल्या खेळाडूंसाठीची एक पॅरा-थलेटिक्स स्प्रिंट स्पर्धा आहे.
पॅरा-थलीट दिलीप गावितने 2026 च्या राष्ट्रकुल क्रीडा स्पर्धेत पुरुषांच्या 100 मीटर टी 47 प्रकारात सुवर्णपदक जिंकून एक मोठा टप्पा गाठला. या स्पर्धेत पॅरा-थलेटिक्समध्ये सुवर्णपदक जिंकणारा तो पहिला भारतीय पुरुष खेळाडू ठरला आहे. शर्मिलानंतर, दिलीप गावित आता पॅरा-थलेटिक्समधील सुवर्णपदक जिंकणारा दुसरा भारतीय पॅरा-थलीट ठरला आहे. दिलीपने 10.71 सेकंदात शर्यत पूर्ण करून या हंगामातील सर्वोत्तम वेळ नोंदवली. 2023 च्या जागतिक पॅरा थलेटिक्स चॅम्पियनशिपमध्ये, त्याने 400 मीटर टी 47 प्रकारात चौथे स्थान मिळवले. या कामगिरीच्या जोरावर तो पॅरिस पॅरालिम्पिक्स आणि आशियाई पॅरा खेळांसाठी पात्र ठरला. हांगझू आशियाई पॅरा खेळांमध्ये, त्याने 400 मीटर टी 47प्रकारात सुवर्णपदक जिंकून भारताला ऐतिहासिक 100 वे पदक मिळवून दिले.
दिलीप सुरगाण्याजवळच्या तोरण डोंगरी गावचा रहिवासी असून, तो एका सामान्य शेतकरी कुटुंबातील मुलगा आहे. त्याने आपले बालपण शेतात आई-वडिलांना मदत करत घालवले. त्यावेळी कुणालाही कल्पना नव्हती की, हाच मुलगा एके दिवशी देशासाठी सुवर्णपदक जिंकून इतिहास घडवेल. लहानपणी, झाडावरुन पडल्याने दिलीपच्या उजव्या हाताला गंभीर दुखापत झाली होती. योग्य उपचारांच्या अभावामुळे, हळूहळू, जखमेत गँगरीन पसरले, ज्यामुळे डॉक्टरांना त्याचा कोपराखालील हात कापावा लागला.
दिलीपच्या जिद्दीसमोर परिस्थितीही हारली
हात गमावल्यानंतरही दिलीपचा आत्मविश्वास कमी झाला नाही. कोणत्याही आधुनिक सुविधांशिवाय, गावातील कच्च्या रस्त्यांवर रोज सराव करत त्याने धावायला सुरुवात केली. थलेटिक्स प्रशिक्षक वैजनाथ काळे यांनीच सर्वप्रथम त्याची प्रतिभा ओळखली. काळे यांनी केवळ त्याची प्रतिभा ओळखलीच नाही, तर त्याच्या कुटुंबालाही मुलाला खेळात संधी देण्यासाठी राजी केले. सुरुवातीच्या काळात, त्यांनी दिलीपच्या प्रशिक्षणाची, राहण्याची आणि इतर खर्चाची जबाबदारीही स्वीकारली.
Surgana’s Dilip Gavit’s gold-winning run