संपादकीय

प्रेम हे This is love

प्रेम हा शब्द जरी अडीच अक्षराचा असला तरी त्या शब्दात अनेक भावना गुंतलेल्या असतात. प्रेम ठरवून होत नाही. प्रेमाला कोणतीही ठराविक साचेबद्धता नाही. वय, रंग, रूप, जात, भाषा, प्रांत या सगळ्या सीमारेषा भेदण्याची शक्ती प्रेम या अडीच अक्षराच्या शब्दात असते. प्रेम हे जगाला विसरायला भाग पाडत नाही तर स्वतःलाही विसरायला भाग पाडणारे आहे. पण काळ बदलला तसे प्रेमाचे स्वरूपही बदलत चालले आहे. पूर्वी एक दुजे के लिए असणारे प्रेम आता एक फुल दो माली असे झाले आहे. तारुण्याची चाहूल आणि त्यातून निर्माण होणारं आकर्षण, ओढ सगळंच मनाला हवंहवंसं वाटणार. कवी मंगेश पाडगावकरांच्या कवितेत प्रेम म्हणजे प्रेम असतं आणि तुमचं आणि आमचं सेम असते असे लिहिले. पण, सध्याच्या काळात प्रत्येकाच्या प्रेमाचं स्वरूप बदलत चालले आहे. पहिल्यांदा प्रेमात पडणे आणि आयुष्यभर सोबत राहण्याच्या आणाभाका घेणे हे जणू आता दुर्मिळ झाले आहे. तू ही रे माझा मितवा म्हणत असताना ….तुही रे माझा कितवा असे म्हणण्याची स्थिती सध्या तरुणाईची आहे. आजच्या युगात सगळ्याच गोष्टी इन्स्टट झाल्याने जणू प्रेम ही इन्स्टट झाले आहे. इन्स्टट प्रेमाचं आयुष्यही अल्प आहे. पहिलंवहिलं प्रेम किंवा प्रेमातील गांभीर्य कमी होत आहे. प्रेमाची व्याख्या बदलत भावनिकतेकडून प्रेम व्यावहारिकतेकडे जात आहे. त्यामुळे खरे प्रेम एकदाच होऊ शकते, असे सांगणारे प्रेमवीर आता दिसत नाही. ऐसा पहिली बार हुआ असे म्हणणारी तरुणाई आता ऐसा दुसरी, तिसरी बार हुआ है असं म्हणताना दिसत आहेत. प्रेमात त्याग भावना संपून स्वार्थ भावनेला वाव दिला जात असल्याचे चित्र आहे.
प्रेमाविषयी असलेलं कुतूहल, मालिका, चित्रपट, कथा-कादंबर्‍यांतून पाहिलेलं, वाचलेलं प्रेमाचं स्वरूप आणि स्वतःचं असं प्रेमाविषयीच कल्पनाविश्व आणि आजूबाजूला असणारे प्रेमाविषयीचे चित्र या सगळ्याची सरमिसळ होऊन प्रेमाचे स्वरूप बदलत आहे. प्रेम हे पवित्र बंधन आहे, असे मानणारी जुनी पिढी ते प्रेमाला फॅशन समजणारी नवी पिढी, असे स्थित्यंतर प्रेमात घडवून आले आहे. प्रेम ठरवून होत नाही हे जरी खरे असले, तरी प्रेमात अनेक वेळा भावनिक गुंतवणुकीबरोबरच शारीरिक गुंतवणूकही होत असते. कदाचित यातून अनेक समस्या निर्माण होऊन अनेक आयुष्य उद्ध्वस्त होत आहेत. सहज, सुंदर, प्रेमाच्या निर्मळ भावनेवर बदलत्या प्रेमाच्या व्याख्येमुळे मळभ येत आहे. कदाचित आजच्या प्रेमाचे स्वरूप पाहून
‘प्रेम म्हणजे काय असतं.. जे फक्त शेवटपर्यंत तिच्यात आणि आपल्यात असतं, त्याच्यात आणि आपल्यात असतं’ या कुसुमाग्रजांच्या कवितेतील ओळींतील अर्थ जणू आजच्या पिढीला अजून उमजला नाही, असेच सध्याच्या लव्ह बर्ड्सकडे पाहून वाटते.

This is love

Sheetal Nagpure

शीतल नागपुरे या गांवकरी मध्ये डिजिटल विभागात कार्यरत असून, १ वर्षापासून ऑनलाइन वृत्त संकलनाचे काम करत आहेत. त्या पदवीधर असून, त्यांना वाचनाची आवड आहे.

Recent Posts

जरांगेंचा ऑडिओ ‘बॉम्ब’

राजकीय वर्तुळात खळबळ; भाजपकडून एसआयटी चौकशीची मागणी मुंबई : प्रतिनिधी मराठा आरक्षण आंदोलक मनोज जरांगे…

2 days ago

हिरवा रंग नवरात्रीचा अन् निसर्गाचा

- विष्णू वाघ नवरात्रोत्सवात नऊ दिवस नऊ रंगाच्या सुहासिनी साड्या परीधान करतात, पुरातन काळात अशी…

3 days ago

स्टेट्स माझं, गैरसमज तुमचे!

- अफजल पठाण शब्द टाकले मी सहज, कुणाला टोचण्यासाठी नव्हते, पण काहींच्या मनाला लागले, जणू…

3 days ago

तारीख पे तारीख

- अ‍ॅड.एन.एम. राठोड न्याय म्हणजे केवळ न्यायालयाने दिलेला निकाल नव्हे, तर अन्याय सहन करणार्‍या व्यक्तीला…

3 days ago

लगबग दिवाळीची

- योगिनी पैठणकर आमच्याकडे महालक्ष्मी आल्या की घर जरा हलू, फिरू, डोलू लागते! सगळे पसारे,…

3 days ago

रेणुकादेवी घाटाच्या पायथ्याशी आयशरची ट्रकला जोरदार धडक

चालक केबिनमध्ये अडकला; दोन्ही पाय फ्रॅक्चर चांदवड : वार्ताहर मुंबई-आग्रा राष्ट्रीय महामार्गावरील श्री रेणुकादेवी घाटाच्या…

3 days ago